AKALA KO AY INAAGAW NG KAMBAL KO ANG ASAWA KO AT PLANO NILANG TUMAKAS—PERO NANG SAMPALIN NIYA AKO SA HARAP NG ASAWA KO, DOON KO NALAMAN NA ANG BUHAY KO PALA ANG NAKATAYA.
Ako si Lena. Walang buwan na akong buntis. Hirap na hirap na akong kumilos, manas ang paa, at laging pagod. Sa kalagayan kong ito, pumayag akong patirahin muna sa bahay ang kakambal kong si Lara. Nurse siya, at naisip ko na malaking tulong siya sa pag-aalaga sa akin at sa baby.
Pero mali ako.
Sa loob ng dalawang linggo, napansin kong nagbago ang asawa kong si Martin. Mas naging malamig siya sa akin. At madalas, nahuhuli ko silang nagbubulungan ni Lara sa sulok. Kapag dumadating ako, bigla silang tumatahimik. Ang mga tinginan nila sa isa’t isa ay kakaiba—puno ng sekreto.
Isang hapon, habang nasa banyo si Martin, pumasok ako sa home office niya para maghanap ng ballpen. Sa pagbukas ko ng kanyang drawer, may nakita akong isang brown envelope na nakasiksik sa ilalim ng mga folder.
Binuksan ko ito. Nanlamig ang buong katawan ko.
Sa loob ay may dalawang plane ticket papuntang Mexico. One-way. Ang date ng flight ay sa Sabado—dalawang araw mula ngayon.
At sa ilalim ng ticket, may isang Fake ID.
Ang litrato sa ID ay kay Lara. Pero ang pangalang nakalagay ay “Lena Santos”—ang pangalan ko.
Ginamit ni Lara ang mukha niya (dahil magkamukha kami) para gumawa ng ID gamit ang pangalan ko.
Nanginginig ako sa galit at sakit. Tatanan sila. Iiwan nila ako. At gagamitin ni Lara ang identity ko para makatakas kasama ang asawa ko!
Bumaba ako sa sala. Nakita ko silang dalawa. Nakaupo si Lara sa sofa, at nakatayo si Martin sa harap niya, hinihimas ang buhok ng kapatid ko.
Nagdilim ang paningin ko.
“MGA HAYOP KAYO!” sigaw ko.
Gulat na gulat silang napalingon. Ibinato ko ang fake ID at tickets sa mukha ni Martin.
“Akala niyo ba hindi ko malalaman?! Aalis kayo?! Iiwan niyo ako at ang anak ko?!”
Lumapit ako kay Lara na napatayo sa gulat.
“Lara! Kapatid kita! Kambal kita! Paano mo nagawa sa akin ‘to?!” iyak ko. “Matagal na ba ‘to? Ha?! Kaya ka ba lumipat dito para landiin ang asawa ko?!”
Tinignan ko ang tiyan ni Lara. Payat siya, pero bigla akong kinabahan.
“Sabihin mo sa akin ang totoo!” sigaw ko, dinuduro ang mukha niya. “BUNTIS KA BA SA ANAK NIYA?! KAYA BA KAYO AALIS?!”
Tumahimik ang paligid. Inaasahan kong iiyak si Lara at hihingi ng tawad. Inaasahan kong aaminin niyang kabit siya.
Pero hindi.
Biglang tumigas ang ekspresyon ni Lara.
“Tumahimik ka, Lena!” sigaw ni Lara.
At sa gulat ko, SINAMPAL ako ni Lara nang napakalakas.
PAK!
Napahawak ako sa pisngi ko. “S-Sinampal mo ako…?”
“Gisingin mo nga ang sarili mo!” sigaw ni Lara, pero nanginginig din siya. Hindi sa galit, kundi sa takot.
Mabilis na lumapit si Lara sa akin at hinawakan ako sa balikat nang mahigpit.
“Hindi ako buntis, Lena! At hindi ako ang kabit niya!”
Humarap si Lara kay Martin. Ang tingin niya kay Martin ay puno ng pandidiri at poot.
“Tignan mo ang asawa mo, Lena,” utos ni Lara. “Tignan mo siya nang mabuti!”
Tumingin ako kay Martin. Nakatayo lang siya sa gilid. Hindi siya nagulat sa sampal. Nakangisi siya. Isang ngising nakakapanindig-balahibo. May hawak na siyang kutsilyo na kinuha niya mula sa mesa.
“Ano… anong nangyayari?” bulong ko, umaatras.
“Ang fake ID na ‘yan,” paliwanag ni Lara nang mabilis habang humaharang siya sa pagitan ko at ni Martin. “Hindi ‘yan para sa akin para magpanggap na ikaw. Para sa IYO ‘yan, Lena!”
“Ha?”
“Nakita ko ang files niya sa laptop niya noong isang araw,” nanginginig na kwento ni Lara. “Si Martin… hindi siya businessman. Miyembro siya ng isang sindikato na nagbebenta ng mga sanggol sa black market. Ang mga babaeng binubuntis niya… pinapatay niya pagkapanganak.”
Namilog ang mga mata ko. “H-Hindi…”
“Totoo!” sigaw ni Lara. “May insurance policy ka na nagkakahalaga ng 50 Milyon na magiging epektibo kapag nanganak ka na. Ang plano niya, patayin ka ngayong gabi, palabasin na namatay ka sa panganganak o aksidente, at ibenta ang bata sa Mexico.”
Tinuro ni Lara ang fake ID sa sahig.
“Ginawa ko ang ID na ‘yan at bumili ako ng tickets gamit ang ipon ko para ITAKAS KA! Nagpapanggap akong kakampi niya at nilalandi ko siya para hindi siya maghinala habang inaayos ko ang pagtakas natin! Aalis sana tayo mamayang gabi habang tulog siya!”
Napatingin ako kay Martin.
“Totoo ba, Martin?” tanong ko.
Tumawa si Martin. Nilalaro niya ang kutsilyo sa kamay niya.
“Masyado kasing pakialamera ‘yang kakambal mo,” sabi ni Martin nang malamig. “Sayang. Gusto ko pa naman sanang maging natural ang panganganak mo. Pero dahil alam niyo na…”
Naglakad siya palapit sa amin.
“Kukunin ko na lang ang bata ngayon. Caesarean… gamit ang kutsilyo.”
“TAKBO LENA!” sigaw ni Lara.
Sinunggaban ni Lara si Martin. Nagbuno sila. Sinaksak ni Lara ang hita ni Martin gamit ang gunting na nakuha niya sa sewing kit sa gilid.
“Ahhhh!” sigaw ni Martin.
Hinila ako ni Lara palabas ng pinto. Takbo kami nang takbo kahit hirap na hirap ako. Sumakay kami sa kotse at nagmaneho palayo habang hinahabol kami ni Martin na duguan.
Dumiretso kami sa Pulisya.
Doon ko nalaman ang lahat. Si Martin ay wanted sa tatlong bansa dahil sa kasong human trafficking at murder ng mga dati niyang asawa.
Yung ID na akala ko ay gagamitin para agawin ang buhay ko, ay ang tanging bagay na magliligtas pala sa akin.
Nang gabing iyon, habang yakap ko si Lara sa presinto, narealize ko na ang akalang kong “pagtataksil” ay ang pinakadakilang sakripisyo ng kapatid ko. Handa siyang magmukhang masama, handa siyang lumandi sa demonyo, mailigtas lang kami ng anak ko sa tiyak na kamatayan.
